Ρяιиcєss Diaяÿ

Princess's profileΡяιиcєss DiaяÿPhotosBlogLists

Tools

Help

Princess

Occupation

Aятιsт

Location

Üя (*ФωФ)

Interests

★ßlσggιиg ★Pнσтσgяapнÿ ★Paιитιиg ★Тяavєlιиg ★Яєa∂ιиg ★Wяιтιиg

I am artist. I love paint.
When I just 5 years old. I saw my father and my mother painting. My father asked me what I would like to do when I grow up. I told him that I would like to be an artist. Here I am. An artist. Now My father and my mother both are gone. They remain unknown just like a tree fallen in the forest, when nobody is around. Nobody knows when they start and nobody knows when they are fall.

I wish one day my name can be known. Know that I am an artist.

View profile details

sтσяÿ & güєsтвσσк

40*อุบัติเหตุเสี้ยววินาที


	13 เมษายน 52 สดๆ จะๆ กันเมื่อกี้ บ่ายโมงได้ ออกจากบองมาเช่ ขึ้นแท็กซี่ วิ่งปราดมาติ๊ดเดียว บนถนนโล่งๆ ก็ได้เรื่องเลย นั่งมา ถึงหน้าตลาดประชานิเวศน์ รถก็ไปชนเข้ากับมอไซด์ พ่อ แม่ ลูก อายุรุ่นๆ เด็กไม่น่าเกิน 3 ขวบ (มอไซด์อยู่ตรงกลางถนนพอดี เหมือนรอรถอีกเลนเพื่อเข้าซอย) ฉันอยู่ในแท็กซี่คันนั้น พริบตาเดียว ตัวลอยไปกระแทกเบาะด้านหน้า ทันทีที่เห็นว่ามอไซด์ล้ม ก็วิ่งกรูไปช่วยงัดเอาคนเจ็บออกมาก่อน คุณแม่ที่ซ้อนหลังสุดไม่เป็นอะไร เพราะเธอกระโดดลงจากรถทัน แต่เด็กโดนมอไซด์ทับ!! คุณพ่อไม่สนใจใครทั้งสิ้น เดินตรงมาหาแท็กซี่ ผลักอก พร้อมกับด่าทอด้วยถ้อยคำรุนแรง ฉันยกมอไซด์คนเดียวไม่ไหว แต่ก็ไม่มีคนมาช่วย คนเริ่มรวมตัวกันล้อมรถทั้งสองจนหนาตา มีมอไซด์ส่งพิษซ่าคันนึง ผ่านมาตะโกนด่าคุณพ่อคนนั้นว่า มึงไม่อายหรอ ซกคนแก่ ความเดือดดานมันทำให้คุณพ่อคนนั้นคลั่งไล่ฟาดงวงฟาดงา กับคนส่งพิษซ่า เด็กร้องดังกว่าเดิม ฉันไม่เห็นบาดแผลจากเด็ก แต่ก็ไม่แน่ใจว่าข้างในร่างกาย จะมีอะไรแตกหัก หรือเลือดตกมั่งมั้ย? นั่นคือสิ่งที่กังวล!! ระหว่างคู่กรณีวิวาทคนที่นั่งมากับฉันกำลังลงไปห้ามมวย เลยตัดสินใจพาคุณแม่คนนั้นไป ร.พ. ริ้วเลือดเริ่มซึมมาจากหัวของเด็ก มันทำให้ฉันกลัว ถึง ร.พ. แจ้งกับบุรุษพยาบาลว่าเด็กเจอเหตุการณ์อะไรมาบ้าง คนบางคนแทนที่จะพาเด็กเข้าพบหมอ แต่กลับยืนถามด้วยความสังสัย ว่าที่ไหน? ทำไมเค้าถึงลืมหน้าที่ตัวเองอย่างนั้นล่ะ พยาบาลมาบอกให้กรอกประวัติคนไข้ (ซึ่งประกอบด้วย ชื่อ อายุ น้ำหนัก ชื่อพ่อ ชื่อแม่เด็ก) ก่อนทำการรักษาให้ตายเถอะฉันไม่ได้เป็นแม่ของเด็ก แล้วเด็กก็เล็กเกินกว่าที่จะตอบคำถามของคนพวกนั้น เขาจะรอจนกว่าเราจะกรอกข้อมูลให้เสร็จ ถ้าเด็กเลือดคลั่งในสมองป่านนี้คงโคม่าไปแล้ว คุณแม่เด็กก็งง คือกว่าฉันจะให้คุณแม่เด็กกรอกประวัติ มันก็กินเวลาไป สัก 10 นาทีได้ หมอตัดสินใจให้ทำการเอ็กซเรย์lสมอง ผลโอเค แต่ก็ไม่ได้วางใจ ต้องรอดูว่าอีกสอง สาม วัน เด็กจะมีอาการอวกมั้ย? พ่อเด็กยังไม่มาขณะที่แท็กซี่เดินมาหาแล้วยกมือไหวฉัน!! เขาขอบคุณเป็นใหญ่เป็นโต มีเพื่อนๆ ของแม่เด็กเป็นผู้ชายอายุสัก 19 - 20 ได้ เดินมากันสองคนล้อมฉันไว้ พวกเขาใส่ขาเดฟ ลักษณะเหมือนเด็กเทคนิค เทคโน มันทำให้ฉันใจสั่น แต่พยายามข่มความกลัวแล้วถามไถ่ถึงพ่อเด็กว่าน่าจะมาให้หมอเช็ค ร่างกายนะ เพราะเขาเจ็บหนักกว่าใครๆ ผู้ชายขาเดฟก็พูดกับฉันแบบสุภาพว่า ผมโทรติดต่อไม่ได้เลยตอนนี้ เรารอพ่อเด็กกันอยู่ พ่อเด็กเดินมาด้วยท่าที่แข็งกร้าว เดินมาหาแท็กซี่คู่กรณี ที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉัน แล้วพูดว่าผมขอโทษนะครับลุง?! มันทำให้บรรยากาศเริ่มคลี่คลายคนที่นั่งมากับฉันก็เข้าไปโอบ คุณพ่อคนนั้นเบาๆ แล้วบอกเขาว่าดีมากเลย คุณลุงก็บอกไม่เป็นไร คู่กรณีเริ่มคุยกันระหว่างที่อยู่กลางท่ามสายตาพยาบาล (ที่อยากรู้เรื่องราว) มันลงเอยด้วยดี ฉันกำลังเตรียมตัวไปเชียงใหม่คืนนี้ ส่วนเพื่อนฉันกำลังจะไปเมกาวันอังคารแล้วจู่ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นมา เราทั้งคู่ก็ไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง แต่เพื่อนฉันก็ควักตังค์จ่ายค่าพยาบาล ให้คนเจ็บ แบบไม่ได้หวังเงินคืน เลยมีความรู้สึกว่านี่อาจเป็นการกำหนดมาของฟ้า ให้เราได้สร้างกุศลก่อนที่เรากำลังจะเดินทางไกลก็ได้ ก่อนกลับบ้านเดินบ่นกับเพื่อนว่าทำไมนะช่วงนี้มักมีแต่เรื่อง เข้ามาให้เราพบเจอ เพื่อบอกฉันว่าก็นี่แหละ เราจะได้เรียนรู้ และระวังตัว ถ้าวันหนึ่งฉันเป็นแม่คนเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้าง สิ่งที่ต้องทำลำดับแรกคือมีสติ อย่าปล่อยให้ความเกลียดชัง ความคับแค้น ความโกรธเข้ามา จนลืมหน้าที่ว่าสิ่งไหนควรทำ ก่อนหลัง ไม่อย่างนั้นเด็กที่ถูกมอไซด์ทับอาจตายก็ได้ สงกรานต์ปีนี้ ขับขี่ ระมัด ระวังกันด้วยนะคะ :D ............................................................................... princess

April, 2009 5:52 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

39*แมวกับหมา


	แมวกับหมาอาศัยอยู่ในบ้าน เฝ้าเรือนชานรับใช้เจ้านายใหญ่ แมวเฝ้าหนูเป็นเจ้าเฝ้าเรือนใน หมาเป็นใหญ่เฝ้าใต้ถุนรู้คุณคน มาวันหนึ่งถึงที่มีปากเสียง ต่างถกเถียงท้าทายโกลาหน สุนักใต้กระโดไม่เจียมตน ชอบยกหางอวดคนน่าละอาย เป็นสุนักใต้ถุนไร้คุณค่า ชอบเลียแข้งเลียขาหน้าแหนงหน่าย คอยกัดเพื่อนเห่าพระประจบนาย ถูกคนไล่ขับออกนอกสังคม แมวหน้ามนกัดด่าหมาห่างสั่น สุดอดกลั้นคอเอียงขึ้นเสียงขรม กระโดดกัดแมวตบหลบเล็บคม ไม่ยอมก้มหัวกันแต่นั้นมา ต่างฝ่ายต่างจริตต่างนิสัย ที่ต่างฝ่ายต่างใหญ่ต่างกล่าวหา ต่างไม่ยอมออมอดไม่ลดรา วิสัยสัตว์แมวหมาพอพอกัน ผัวเมียเป็นศัตรูไม่อยู่สุข บ้านเรือนลุกเป็นไฟไม่สร้างสรรค์ แมวแยกเขี้ยวเหลียวมาหมาแยกฟัน ทะเลาะกันทำไมก็ไม่รู้ (กูแหละเซ็ง) ไม้ร่ม

March, 2009 11:08 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

38*ค้นพบศักยภาพ


	หายไปหายวันเลยค่ะ พักงานราษฏร์ ลุยงานหลวง หาโลเคชั่นถ่ายสินค้า ที่เสม็ดมา แต่วันนี้ เค้ากลับมาแล้วนะตะเอง... *38ค้นพบศักยภาพ เป็นตอนต่อจาก 37ทำเองได้ง่ายจัง* อ่านย้อนหลัง คลิกที่นี่ค่า เมื่อกี้ แอบเห็นเมล็ดพันธุ์ของพี่ตุ๊กตา ผลิใบคู่แรก ให้เราได้ชื่นใจกันแล้วแหละ เมล็ดของฉันยังไม่งอกเลย แซด มีเพื่อนแซวว่า สังสัย มะเขือเทศแกคงเท่งทึงไปแล้วมั้ง? โหย เสียจิตเลย!!! ดูมันพูดดดด เอาละคงต้องใช้เวลากับการรอคอยสักหน่อย เอาใจช่วยกันด้วยนะคะ ... วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 จากตอนที่แล้วตัดบทไปหลายชอตค่า ขอย้อนความที่ยังไม่ได้เล่าไปติ๊ดนึงนะ จริงแล้วก่อนที่เราจะโซ้ยมือเย็นกัน พี่ๆ ทีม RBS ขอเสียงว่าใครสนใจไปอ่างเก็บน้ำมั่ง? เดินไปนะ ประมาณ 20 นาที ไอ้เราก็คิดนะ ว่าเด็กๆ อ่ะ เดินแป๊บเดียวเอง จะพลาดได้ไง คุณขา ความจริงมันไม่ใช่? เดิน 20 นาที บนดอย นี่เหมือนจ๊อกกี้งสัก 3 ชั่วโมงได้ ขาลากกกกก ลิ้นนี่ห้อยย้อยจะไปแตะตาตุ่มอยู่แล้ว ครับพี่น้อง!!! แต่พอขึ้นมาถึงอ่างเก็บน้ำนะ ลืมเหนื่อยสนิท ความที่ใสราวกับกระจก มันห้ามใจไม่ได้จริงๆ ฉันยังวางของไม่เสร็จเลย ป๊าบบบ เสียงน้ำกระจายมาจาก ตาชายยอด สักพักมีอีก 3-4 ป๊าบตามลงมาเป็นระยะ โอ้ย...ไม่ไหวแล้วนะ คือ อยากลงมั่งไง แต่ก็กลัว กลัวเพราะพี่โจ้บอกว่า มันลึกอ่ะ มิดหัว!!! ไอ้เราก็ว่ายน้ำไม่แข็ง ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ นะ ตาโดมค่า ลอยคอทำอะเลิร์ท มาก คุณนอธท์ บอกว่าโดดเลย น้ำเย็นเย็นฉ่ำชื่นใจ แล้วชีก็ว่ายไป อย่างมีความสุข เปิ้ลหนองแขม บอกพี่หนูกลัว แต่อยากเล่นนะ เธอค่อยๆ หย่อนตูดลงไปก่อน เกาะอยู่ขอบแพอย่างนั้น พี่โจ้บอกโดดเลยอย่ากลัว ผมอยู่ งมได้?! อ้ายยยย...กำลังใจล้นหลาม ไม่ไหวและ เอาขาไปหย่อนๆ ดูดิ๊ เย็นจริงๆ ด้วย ระหว่างความรู้สึก มันกำลังขัดแย้งกับเหตุผล รบรากันในหัว ว่าจะโดด ไม่โดดดี ก็มีเสียงน้ำกระเด็น เป็นจ๋อมเล็กๆ ดังมาจากข้างหน้า หันไปดูเห็นน้องทาน วัย 4 ขวบครึ่ง จ้วงน้ำด้วยเบสิก ท่าหมาลอยคอ ไอ้เรางี้อึ้ง!!! ดูน้องดิ ทุกคนฮือเลย ดูน้องว่ายน้ำกันใหญ่ ดิฉันเลยค่อยเอาขาแหย่ลงไป กระดึ๊บ อีกนิดนึง ตูมมมมม...ลงมาอยู่ในน้ำแล้ว แม่เจ้า...ฉันว่ายน้ำได้แล้วนะ ฉันทำได้แล้ว ท่าหมาลอยคอ ตลอดชีวิตไม่เคยลงเล่นน้ำในระดับที่ยืนไม่ถึงมาก่อน คือ ถ้าไม่เซฟก็จะไม่เสี่ยง เลยว่ายน้ำไม่เป็นสักที ถ้าไม่ใส่ห่วงชูชีพ ก็ไม่คิดโดดทะเลอ่ะว่างั้น แต่วันนี้ ฉันทำได้แล้ว ตั้งแต่นาทีนั้น ก็ว่ายไปมาอยู่แถวๆ ริมขอบแพ ไม่มีใครรู้หรอกว่า ฉันดีใจมากแค่ไหน มันเกิดความภูมิใจในตัวเองลึกๆ นะ ทีนี้จะไม่ต้องเป็นภาระให้ใครดูแล อีกต่อไป เพราะ กูว่ายน้ำเป็นแล้วโว้ยยยยย อยากตะโกนให้โลกรู้จริงๆ ว่ายไปมาสักพักก็จะขึ้นแพกลับกัน อีฉันยังอยู่ในน้ำ!!! หาทางขึ้นแพไม่ได้ โอ้ววว มายกอดดด พระเจ้าช่วยกล้วยทอด อีตอนลงก็โออยู่ อีตอนขึ้นอ่ะลืมคิดนะ คนเรา เดือนนี้มี 28 วัน แหม๋อยากให้มีสัก 32 วันนะ คุคุ ... วันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม 2552 ตื่นมาเพาะอุณหภูมิ อันหนาวสะท้านตอน ตี 4 เข้าส้วม ทำภาระกิจส่วนตัว ตามที่คุณโจนบอก กินให้เต็มที่ ขี้ให้เต็มส้วม ขี้ เยี่ยว ของขวัญสู่ผืนดิน ขี้ ผ่านกระบวนการย่อยด้วยอินทรีย์สาร 6 เดือน เปลี่ยนหน้าตาแสนอัปลักษณ์ เป็นดินดำ เยี่ยว ส่วนประกอบหลักจากยูเรีย ไปยืนปล่อยแถวก่อผักได้เลย แล้วรดน้ำตาม เพื่อละลายความเข้มค้นให้จางลง ก่อนหน้านี้ก็รับไม่ได้นะ ที่คนจีนอ่ะ ตักขี้ขึ้นมาจากส้วม ใส่ในหลุม เพื่อหมัก ทำปุ๋ยก่อนรดผัก มันเหลืองอี๊ ซะขนาดนั้น ใครเห็นแล้วก็แหวะกันทุกรายอ่ะ เดี๊ยนด้วยคนนึง รังเกียจซ้า... แต่พอมาที่นี่ ได้ลงมือทำปุ๋ยอินทรีย์เองไง ใส่ขี้วัวธรรมดาอ่ะ แต่ดิฉันดันไปถามพี่โจ้ว่าทำไม ที่นี่ ใช่ขี้วัวรดผัก ใช้ขี้คนรดต้นไม้ แกเลยจัดให้ พาไปดูขี้คน (ที่หมักเป็นปุ๋ย) งานเข้าครับ กูไม่น่าหาเรื่องเล๊ยยยย... หน้าเบ้เลยอ่ะ แต่ก็ไปนะ เอาแล้ววุ้ยพี่โจ้จะเปิดหลุม ขี้ ให้ดูแล้ววววว มันต้องแหวะแน่ มันต้องอี๊แน่ มันต้องมีแมงวันหัวเขียวบินให้รึ่มแน่ มันต้องงั้น งี้ งู๊น?! จินตนาการไปไกลกว่าปัญญา ครับพี่น้อง พอเหลือบตาไปมอง เห็นเป็น ดินดำอ่ะ ไม่มีกลิ่นเหม็น ไม่ซกมก ไม่เป็นอย่างที่คิดวุ้ย เขาถึงบอกไงว่าอย่ามองอะไรด้วยตา ให้รับรู้ด้วยใจ เราก็จะเห็นสิ่งที่ถูกซุกซ่อนอยู่ภายใน อีฉันจึงเข้าใจ และไม่มีความรังเกียจ ขี้ อีกต่อไป แล้วพี่ตุ๊กตาก็ให้มุมมองว่า ที่นี่ การเอาขี้คนไปรดต้นไม้ อาจเป็นเพราะ คนเรากินหลายอย่าง กากที่ย่อยออกมามันไม่น่ามีอาหารสำหรับผักมากนัก ไปรดต้นไม้ดีก่า แต่ถ้าคนจีนเนี่ย เขากินผักกันมากอยู่แล้ว อินทรีย์สารที่ได้มันต่างกัน เขาถึงนำมารดผักได้ พี่แคทสอนเราให้เอามือจ้วงไปเลยในกองปุ๋ยเลย การใช้มือของเรา สามารถกะความพอดีของส่วนผสมได้ ฉันทำนะโดย ที่ไม่ลังเลใจ และไม่รู้สึกสกปรก นิ้วมือของเรา ล้างได้ อย่าลืม จริงๆ แล้วหากวันไหนขาดคอมนี่ ดูเหมือนว่ากลายเป็นคนง่อยในทันที หาอะไรไม่เจอก็กูเกิ้ล เสียภาษีตอนนี้ไม่ต้องขับรถไปแล้ว เขาออนไลน์กัน คิดถึงบ้านก็โทรหา หรืออีเมล์มาบอกนัดเจอเพื่อนฝูง ไปบอกมันในฮิ 5 ก็ง่ายดี ถ้าอยู่หน้ามอนิเตอร์ทั้งวันก็ แซตค่า อย่าไปเสียงเงินทองเม้าท์ แต่คุณรู้อะไรมั้ยคะ? ว่าฉันขาดอะไร ฉันขาดปฏิสัมพันธ์กับคนชิดใกล้ ฉันไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้ ทั้งๆ มี หนึ่ง สมอง สองมือ ฉันมีจิตนาการล้นเหลือ แต่ขาดประสบการณ์ ถ้าวันไหน ไฟเกิดดับขึ้นมา คอมใช้ไม่ได้ ฉันคงทำได้แค่นอน ปลง!!! แต่วันนี้ฉันรู้แล้วว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง ฉันค้นพบความสามารถหลายอย่าง ที่ไม่เคยถูกแงะมาใช้เลยก่อนหน้านี้ ... โดยที่ไม่ต้องใช้คอม ไม่ต้องใช้เงิน ไม่ต้องใช้ความรู้ระดับเกียรตินิยม ฉันว่ายน้ำได้นะ ว้าวววว ฉันทำปุ๋ยใช้เองได้ ฉันปลูกผักก็ได้ กินอาหารปราศจาก การตัดแต่พันธุ์กรรม ร่างกายไม่อ่อนแอ ฉันร้องเพลงได้ ถึงแม้แฮปปี้เบริทเดย์ มันอาจจะไม่เพราะ แต่มันออกมาจากความจริงใจนะ ฉันสามารถสร้างบ้านได้เองได้ด้วย แอ่น...แอ๊น... แล้วฉันก็เข้าครัวเป็น ให้ตายเถอะ ทำได้มากกว่าเมนูไข่ สุดยอดอ่ะ แล้วฉันก็ไม่ได้เป็นเด็กผู้หญิงขี้โรคอีกต่อไป วู้... ในเมื่อปัจจัย 4 สิ่งที่คนเราขาดไม่ได้ เราสร้างได้เองทั้งนั้น แล้วชีวิตมันยังต้องการอะไรมากกว่านี้รึไง? ส่วนเวลาที่มีเหลือเฟือ ก็เอามาใช้ชีวิตอยู่กับคนที่ฉันรัก และเขาก็รักฉัน แหม๋ โรแมนติกซ้า คุคุ วันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม 2552 วันนี้เราคงต้องราจากเพื่อนๆ อาสากันแล้ว วันพิเศษของคนพิเศษ เมื่อเปิ้ลหนองแขม บอกพวกเราว่า ช่วงที่มาทำกิจกรรมที่นี่ ตรงกับวัน คล้ายวันเกิดพอดี เค้าก็ไม่มีอะไรให้ตัวเองอะน้า นอกจาก แฮปปี้เบิร์ทเดย์ ทู้ยู~ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ ทู้ยู~ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ (ทำเสียงสูงๆ เข้าไว้) แฮปปี้เบิร์ทเดย์... (อันนี้ ทำเสียงต่ำค่า) แฮปปี้เบิร์ทเดย์ ทู้ยู~ สุขสันต์วันเกิดนะ คะ>..< ขอให้ปีนี้เปิ้ลพบกับสิ่งดีๆ ในชีวิต ตลอดปี และตลอดไป ฮิ้วววววว ที่นี่ ได้พบเธอ เอลป์ คนที่ใครอยู่ด้วยแล้วมีแต่ความสุขในทุกๆ ห้องหัวใจ ตกลงเธอไม่ได้เป็นเด็กปั๊ม (ปตท.) ใช่มิ? (จริงๆ แล้วเธอเป็นออร์แกไนเซอร์ให้ ปตท.ค่ะ) พี่หุงขึ้นหม้อ ทำเอาฮาจนปวดม้ามเลยนะเนี่ย แล้วที่นี่ ได้พบหญิงงามเหมือนภาพวาด จากวรรณคดี นอธ์ท เพ็กกี้ ภรรยาคุณโจน สาวฝรั่งยิ้มสวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา พี่เยา ผู้มีดวงตาสีช็อกโกแลต รสมือของพี่ ทำให้ลืมอาหารกรุงเทพไปเลยนะคะ ป้าดาอีกคน รสมือหนัก เข้มข้น จนต้องทำให้ซัดสลัดไป 2 จานรวด ขอบคุณนะคะที่ยังไม่ลืมกัน :D พี่ทองใบใจดี และทำให้หลายคนหลงเสน่ห์เมืองเหนือ เออ...หลานชายพี่ทองใบ แกยังโสดมั้ยคะ? อันนี้ประเด็นหลัก ขอบคุณมันฝรั่งจากชาวบ้าน มันอร่อย และหอมมาก คือถ้า ไดอารี่ออนไลน์ ส่งกลิ่นได้ มันคงยั่วน้ำลายใครหลายๆ คน ไปแล้ว พี่ตี๋ ผู้ชายมือนุ่มมมมม แหม๋ อยากซักอยากจะจับมือแกนานๆ จังวุ้ย แล้วอีตา...ที่ปล่อยฉันตกน้ำอ่ะ ขอบใจนะยะ ที่กลับมาช่วยดึงรอบสอง มีปุ้ยด้วย เมดนอนเต็นท์ของฉัน ผู้หญิงอารมณ์ดีมากกกกก เธอบอกฉันว่า รูปในไดอารี่ของกระทิงแดงนี่เดี๊ยนหรอคะ? นึกว่าผู้ชาย หล่อขนาดดดด ถ้ารู้งี้จับปล้ำไปตั้งแต่เมื่อคืนแร้น โอ้ว...แม่เจ้า เอี๊ยดดดดดดดด...จะจบและ เกือบลืม ล่อหลอกให้คนหลงมาอ่านตั้งแต่ที่แรกว่า ทำไมนะเกษตรกรถึงใช้ยาฆ่าแมลง ฆ่าวัชพืช รดผัก มันมีมีเหตุ แต่ก็พึ่งเข้าใจเมื่อมาที่นี่เหมือนกัน เมื่อได้ลองปลูกผัก 1 แปลง (1 แปลงทำกัน 15 คนนะ) แปลงหนึ่งขนาด 60x450 cm. (อันนี้ประมาณเอง กะๆ เอา) ปลูกผักได้ 15 ต้น เว้นช่องไฟไว้ ต้นละ 1 ศอก คุณเชื่อมั้ยว่าวัชพืชมันงอก ขึ้นมาบนแปลงเป็นร้อยยยยย เด็ดออกไป เป็น เป็นชั่วโมงเลยอ่ะ กว่าจะหมด (ช่วยกันเด็ดด้วยนะ) แล้วพรุ่งนี้มันก็งอกใหม่ โห คิดดูดิ แล้วเกษตกร ครอบครวหนึ่ง ถ้ามีสักมี 4 คนงี้ ต้องเด็ดกันกี่ชาติอ่ะถึงจะหมด ถ้าครอบครัวหนึ่ง มีที่ดินปลูกผักได้ ร้อยแปลง คงต้องเด็ดวัชพืชกันรากงอกแหละที่นี้ เกษตรกรเด็ดผักมาขาย เราก็ชอบเลือก เอาใหญ่ๆ นะ เอาสวยๆ อันไหนช้ำ อันไหนเน่าก็เขี่ยทิ้ง เขาก็ขายไม่ได้ ในเมื่อเราต้องการแบบนี้ เกษตกรไม่มีทางเลือกหรอก เขาก็ต้องหันมาใช้ปุ๋ยเคมี ใช้ยา รดพริบเดียว วัชพืชตายเรียบ เกษตรกรไม่ได้เห็นแก่ตัวนะ เราต่างหากต้องการแบบนี้ ถ้าไม่อยากกินเคมี ไม่อยากกินสารพิษ เราควรหันมาสนับสนุนกลุ่มเกษตรกรปลอดสารพิษกันนะคะ ถึงแม้ราคามันจะแพงอยู่ แต่มันปลอดภัยและรสอร่อยกว่าเยอะ เป็นกำลงัใจให้พวกเขากันเถอะค่ะ ปล.สำหรับผู้ที่สนใจพืชพันธุ์พื้นเมืองจากสวนพันพรรณ วิธีทำบ้านดิน แม่แตงเชียงใหม่ หรือต้องการข้อมูลเพิ่มเติม คลิกที่นี่ค่ะ email: pareents@yahoo.com Tel: 081-470-1461 สำหรับผู้ที่สนใจร่วมทำกิจกรรมอาสาสมัคร กับ Red Bull Spirit คลิกที่นี่ค่ะ เรามาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ดีๆ นะคะ รักนะจุ๊บ จุ๊บ ....................................................................................................................... เจ้าหญิง

March, 2009 5:37 PM | Add a comment | Read comments (4) | Permalink | Blog it

37*ทำเองได้ง่ายจัง


	มันบวช ขนมหวานแสนธรรมดา กลับส่งกลิ่นหอมของกะทิ เย้ายวน คนชิม เชื่อเถอะค่ะ ว่ามันไม่ได้มาจากการปรุงแต่ง ด้วยเทียนหอม ไม่ได้ใส่น้ำตาลจนหวานแสบคอ ชิ้นมันสี่เหลี่ยมพอดีคำ ทำให้ต้องปาดน้ำกะทิที่ติดขอบถ้วยจนหยดสุดท้าย นี่กะจะเอาถ้วยไปคว่ำ แบบไม่ต้องล้างกันเลย ......... อิ่มหนำกับมื้อกลางวันกันแล้ว เราได้เรียนรู้การคัดเก็บเมล็ดพันธุ์ จากคุณโจน จันใด ด้วยวิธีง่ายๆ แบ่งออกเป็น 3 ลักษณะ อย่างนี้นะคะ พวกมีเมือก มะเขือเทศ มะละกอ แตงไทย เม็ดเปียก ฟักทอง เม็ดแห้ง ถั่ว ผักกาด เรามาดูตัวมีปัญหากันก่อนเลยค่า พวกมีเมือกเนี่ย อย่างมะเขือเทศ เราผ่ามันออกมานะ แล้วแงะเฉพาะเม็ดมัน ใส่ลงในขวดที่มีน้ำ 3 ใน 4 ของขวด (ขวดน้ำพลาสติก ใสๆ เราจะได้มองเห็นง่ายๆ) เม็ดสมบูรณ์จะจมลงก้นขวด พวกที่ลอยมันฝ่อ ทิ้งไปเลยค่า ให้มันอยู่ในน้ำอย่างนั้นแหละสัก 2- 3 วัน รอเมือกเน่า และลอยขึ้นมาเอง หาผ้าขาวบางมารอง เอาเฉพาะเม็ดเก็บไว้ ห่อให้เรียบร้อย แขวนในที่ร่ม อากาศถ่ายเท รอแห้งดีสักอาทิตย์ เราก็จะได้เม็ดพันธุ์ที่สมบูรณ์เก็บไว้ได้เป็นปี 1 เม็ด เป็นมะเขือเทศ 1 ต้น ออกลูกให้ครอบครัว 4 คน กินได้สบาย แถมเหลือขายสร้างรายได้อีกแนะ ......... พี่โจ้พาเราลงมือทำเองเลย ไม่ลองไม่รู้ ปลูกมะเขือเทศแล้ว เรามาทำน้ำหมักชีวภาพไว้ใช้กันในครัวเรือน มั้ยคะ? ที่เขาเรียกเดิ้ลๆว่า อีเอ็ม (โอเคไม่ใช่อีบี?! รอดตัวหวุดหวิดค่า) อีเอ็ม คืออะไร? อีเอ็ม ย่อมาจาก Effective Microorganisms หมายถึง กลุ่มจุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพ อย่าพึ่งทำปากเบ้ค่า ไม่อยากอยากที่คิดเลย ถึงหน้าตามันจะเลวร้าย แต่ไม่ซกมกนะ เดี๊ยนคอนเฟิร์ม ส่วนผสม มี ขยะเปียก 3 ส่วน พวกเศษอาหาร เปลือกผักผลไม้ เปลือกไข่ (บดให้ละเอียดก่อนนะคะ) ได้หมดค่า ขออย่างเดียว อย่าเอาเศษอาหารที่เน่าเสียแล้ว ใส่ลงไปเป็นใช้ได้ ให้คิดว่าถ้าของเน่าเรากินไม่ได้ ก็อย่าให้ต้นไม้กินนะคะ น้ำตาลทรายแดง 1 ส่วน น้ำสะอาด 10 ส่วน เมื่อผสมสัดส่วนดังกล่าวแล้ว ใช้เวลาหมักไว้ 7 วัน ในภาชนะที่ปิดฝาได้สนิท ระหว่างนี้จะเกิดฟองแก๊สขาวๆ ขึ้นมา มีกลิ่นหอม หากมีกลิ่นเหม็นตุๆ มีหนอนขึ้น แสดงว่า การเติบโตของจุลินทรีย์ไม่สำเร็จ อย่าตกใจค่า!! ก็แค่เติมน้ำตาลทรายแดงลงไปอีกหน่อย เมื่อทำการหมักไว้ครบ 7 วันแล้ว พวกกากมันจะลอยขึ้นมาด้านบนภาชนะ เราก็ล้วงๆ เอาเฉพาะน้ำสีน้ำตาล ข้างล่างมาใช้ และนำไปใช้ได้รดผัก พืช ผล ของเราให้งามแงะกันได้เลย ควรใช้ให้หมดภายใน 7 วันนะตะเอง ......... กากเมื่อกี้เอาก็อย่าไปทิ้งเปล่าไร้ค่า นำมาเป็นปุ๋ยได้ครับพี่น้อง แอ่นแอ๊นนนน มาดูกันว่าเขาทำกันยังไง งิ ส่วนผสม ขี้วัว (หรือขี้คน ควรทำการย่อยมาก่อนสัก 6 เดือนนะคะขอ บอก) 1 ส่วน แกลบ 1 ส่วน รำ 1 ส่วน น้ำหมักชีวภาพ อีเอ็มเมื่อตะกี้อ่าค่า 1 ส่วน กากอีเอ็มมันก็เอามาใส่ได้ หรือจะเป็นใบไม้แห้ง หยวกกล้วย ฟางแห้ง เอามาสัก 1 ส่วน ผสมเลย คลุกๆ ให้เข้ากัน ที่นี้พักไว้ ด้วยฟาง หรือกระสอบ ทิ้งไว้สัก 3 วัน มาจับๆ ดูจะร้อนๆ แปลว่าโอเคและ มันเริ่มย่อย อีก 2-3 วันมากลับกองปุ๋ยระบายความร้อนบ้าง ทิ้งไว้งั้นแหละ ลักษณะปุ๋ยที่ดีจะมีราขาว มีกลิ่นขอราหรือเห็ด ไม่ร้อน มีน้ำหนักเบา แปลว่าพร้อมใช้แล้วนะ ดูสิคะมันยากตรงไหน เด็กป.4 ยังทำได้เลยอ่า ......... ที่นี้แหละงานเข้า มาฐานพี่กฤษ สอนทำครัวเรียนรู้วิธีทำ นมถั่วเหลือง ทำเต้าหู้ อยากบอกว่าชีวิตนี้เป็นทำอะไรกินไม่เป็นค่า แม่ยังว่า แล้วอย่างนี้จะทำอะไรเลี้ยงลูก เลี้ยงผัว ก็เลยบอกแกไป ก็ให้คนอื่นทำให้กินสิคะ แม่บ้านอาหารถุงจริงๆ ชีวิต เอ้ามาๆ ดูกัน ถั่วเหลือง 1 ส่วน น้ำ 10 ส่วน แช่ถั่วค้างคืนไว้เลย ให้มันนิ่ม (ถ้าทิ้งหลายวันมันจะงอกมั้ยอ่า คุคุ) เสร็จป๊าบ เอามาปั่นรวมกับน้ำ 10 ส่วน เมื่อกี้นี้ เอาผ้าขาวบางมากรองกากออก ได้น้ำนมข้นคลัก นำมาเติมน้ำตาลให้หวานตามชอบ ได้แล้วนมถั่วเหลือง หรือน้ำเต้าหู้ กากมันนำมากินเป็นเต้าหู้แข็ง ได้ หรือจะเอามาทำเป็นใส้เบอร์เกอร์มังสาวิรัสทอดๆ ก็อร่อยดี นมถั่วเหลืองเมื่อกี้พี่กฤษบอกว่าเอามาทำเป็นเต้าหู้ได้อีกนะ เอานมถั่วเหลือง (แบบยังไม่เติมน้ำตาลนะคะ) มาตั้งไฟ ให้มันฟูขึ้นหม้อเป็นอันใช้ได้ เสร็จปุ๊บเติมน้ำส้มสายชูลงไปค่า อ่า งง งงกันใหญ่ คิดว่างี้เต้าหู้ต้องเปรี้ยวอะดี๊ เจอเวทมนต์ พี่กฤษเข้าซ้า มันจะเกิดการควบแน่น ทันที!! แยกชั้นระหว่าเต้าหู้กับน้ำออกจากกัน (เต้าหู้อยู่บนน้ำอยู่ล่าง) ที่นี้น้ำส้มสายชูเมื่อกี้ เลยไปนอนแอ่งแม้ง รวมกับน้ำก้นหม้อ ก็เททิ้งไปเต้าหู้ก็ไม่เปรี้ยวแร้น ......... โอ้ว...เมื่อยมากค่า นี่ยังไม่หมดหนึ่งวันเลยนะ เข้าฐานเสร็จ รวมฟังเรื่องราว เมล็ดพันธุ์พื้นบ้านกับการพึ่งตนเอง ประสบการณ์ในไทย และต่างประเทศ อยากบอกว่ามีประโยชน์มากๆ แต่เค้าไม่ไหวและตะเอง รู้สึกหนัก ต๊ะไว้เล่าตอนหน้า ......... ขอเม้าส์ติ๊ดนึง เรื่องมันเกิดขึ้นในวันนั้น ค่ำคืนนั้นรู้สึกเสียดาย ว่าตัวเองไม่ได้เอาเทปบันทึกเสียงไปด้วย อยากอัดไว้แล้วเอามาเปิดให้เพื่อนๆ ฟังจริงๆ ค่า เอิ๊ก เอิ๊กส์ ไม่คิดว่าหัวค่ำทาง RBS จะเตรียมเรือกรนไฟมาแล่น บนดอยด้วยครับพี่น้อง!! โคกกก คราก คร๊อก...ฟี้~. เสียงกระห่ำได้ใจ ยิ่งกว่าใช้เครื่องเสียง AJ ปล.เนื่องจากว่าเนื้อหาค่อนข้างแยะ และหนัก เลยตัดแบ่งเป็นตอนสั้นๆ ความเดิม ต่อจากเรื่อง 36อาหารทางรอดของชีวิต >>คลิกที่นี่<<* เพื่ออ่านย้อนหลังได้เลยค่า ปล 2.ขอบคุณภาพสวยจากผู้ชายกาแฟมั่กๆ ค่า (ทริปนี้แกตัดผมสั้นหน้าเด็กลง ยังไม่ได้แซวเลยนะคะ :D) ............................................................................... เจ้าหญิง

March, 2009 8:48 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

36*อาหารทางรอดของชีวิต


	เมื่อไม่ใช่ประเด็นหลักของชีวิต แต่ทำไม๊…ถึงขาดไม่ได้นะ เงิน อัตราแลกเปลี่ยนความสุข และความสะดวกสบาย?! ......... ประเดิม ไดอารี่เล่มว่างๆ ของฉัน กับการเดินทางออกจากกรุงเทพไป 700 โล ตอนพี่บี จาก redbull spirit โทรหา ว่าได้ร่วมโครงการเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตนะ อีฉันโยน P.O. (Purchase order) ในมือทิ้งเลยค่า ......... วันพฤหัสบดีที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552 เขานัดพบกัน ที่หน้าโรงเบียร์ฮอลแลนด์ พระราม 2 ตอน ทุ่มนึง มาคนสุดท้ายง่ะ นอนกันบนรถเลย และมันก็เริ่มต้นขึ้น หลังเที่ยงคืน เหอ เหอ โครกกกกกกกก ครากกกก ครอกกก ฟี้ วี วี่ วี้ โครกกกกกกกก ครากกกก ครอกกก ฟี้ วี วี่ วี้ โครกกกกกกกก ครากกกก ครอกกก ฟี้ วี วี่ วี้ โอ้ว...แม่เจ้า ฉันค้นพบว่าอาสาหลายคน กรนมาราธอนมากเลยค่า คุคุ วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 เราได้พบชายผมสีเทา เดินเข้ามาทางประตู ที่นี่แม่แตง ฉันได้รู้จักเขาครั้งแรก โจน จันใด เกษตรกร บนดอยที่ไม่เคยหลังเขา ทำให้ฉันได้พบความหมายที่แท้จริง ของคำว่า เมล็ดพันธุ์พื้นเมือง มันไม่ใช่แค่พืช หรือต้นไม้นะ แต่มันคือ อาหาร สิ่งที่เรากินเข้าไปในร่างกาย มันเป็นเลือด เป็นเนื้อ เป็นกระดูก เป็นชีวิตของเรา คุณโจเล่าว่า ธรรมชาติสร้างความหลายหลายทางสายพันธุ์ แต่ทุกวันนี้มีเมล็ดพันธุ์หายไป 20 ชนิดต่อวัน!! และมันเกิดขึ้นจากผูกขาดอาหารของบริษัทข้ามชาติไม่กี่บริษัท เพราะการลงทุนด้านอาหารเป็นการลงทุนแล้วไม่ตัน อาหารเป็นใหญ่ในโลก ใครกุมอาหารก็กุมโลกได้ บริษัทต่างๆ ถึงได้ทำจีเอ็มโอ รัฐบาลสหรัฐ รับผิดชอบในการบังคับให้ทุกประเทศ ออกกฎหมายสิทธิบัตร เพื่อรับรองการยึดครองอาหารอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ได้แต่เพียงผู้เดียว มีบริษัทที่ผลักดันให้รัฐบาลแต่ละประเทศ ต้องซื้อ พืชจีเอ็มโอเข้าไป เป็นการนำพันธุ์ใหม่เข้ามา เพื่อทำลายพันธุ์พื้นบ้าน ปลูกพันธุ์ใหม่สองสามปี พันธุ์พื้นบ้านก็หาย เพราะพันธุ์ใหม่ใช้ปุ๋ยใช้ยา ให้ผลผลิตเยอะ ผลผลิตพวกนี้ เขาทำให้เป็นหมัน ไม่สามารถเก็บเมล็ดพันธุ์ มาปลูกต่อได้อีก อยากจะปลูกก็ต้องไปซื้อ มะละกอ เมล็ดละ 2 บาท แตงโม โลละหมื่นสอง ชาวบ้านก็ต้องพึ่งบริษัทพวกนี้ตลอดไป ชาวนากลายเป็นทาส บนผืนนาของตัวเอง ไม่มีวันรวย เพราะส่งส่วยมากเหลือเกิน การพัฒนาสายพันธุ์ในปัจจุบัน เป็นการพัฒนาเพื่อการตลาด ไม่ใช่เพื่อมนุษย์แล้ว มะเขือเทศพันธุ์ที่น้ำเยอะ รสชาติอร่อยมาก ไม่มีเหลือ มีแต่พัฒนาพันธุ์ที่เนื้อเหนียว เพื่อสนองต่อความต้องการ ทางตลาด ให้ขนส่งได้ระยะทางไกลๆ เก็บไว้ได้นานๆ ไม่นิ่มเร็ว (จริงๆ นะพันธุ์แท้ๆ แค่กลิ้งเบียดเสียด ในตะกล้าก็ช้ำแล้ว) รสชาติก็ไม่ได้เรื่อง ผักพื้นบ้านมีทั้งรสฝาด เปรี้ยว เค็ม ซึ่งบ่งบอกถึงคุณค่าของอาหารด้วย แต่อาหารพันธุ์ใหม่มีแต่จืดๆ บรรดาปลาเลี้ยงทั้งหลาย ปลาดุก ปลาทับทิม หรือไก่ หมู รสชาติจะแตกต่างจากของพื้นบ้านไกลลิบ ราคาก็ต่างกัน ไก่ฟาร์มสะโพกใหญ่ รสจืด เนื้อยุ่ย โลละ 40 - 50 บาท แต่ไก่บ้านปาไป 100 กว่าบาทและ ถึงไม่อร่อย คนก็กินทุกวัน เพราะราคาถูก ใส่ผงชูรสก็กินได้แล้ว กินนานๆ จนคุ้นก็จะคิดว่านี่แหละ คือรสชาติของไก่ ของปลา คนรุ่นใหม่ไม่รู้จักอาหารที่แท้จริงอีกต่อไป พ่อ แม่เรา พัฒนาพันธุ์ที่ดีที่สุดเก็บไว้เป็นมรดก ส่งต่อให้ลูกหลาน รุ่นเรา พัฒนาพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุด (แต่รูปร่างสวย อยู่เองไม่ได้ต้องใช้ยา) ส่งต่อให้ลูกหลาน เราคือมนุษย์รุ่นสุดท้าย ที่เนรคุณต่อเผ่าพันธุ์ของตัวเอง ไม่มีใครรับประกันได้ว่าอาหารจีเอ็มโอ ปลอดภัยแค่ไหน ให้ผลเป็นยังไร ตอนนี้มีรายงานว่าพบคนที่แพ้อาหาร ที่เคยกินมาตลอดมากขึ้น ถ้าเรากินข้าวไม่ได้ เพราะเป็นข้าวจีเอ็มโอ อีกหน่อยจะกินอะไร? ตอนนี้กินจีเอ็มโอกันโดยไม่รู้ตัว และไม่มีสิทธิ์เลือก มันอยู่ในส่วนผสมซอสต่างๆ รวมถึงนมที่ใช้เลี้ยงเด็ก น้ำอัดลม ก็เป็นน้ำตาลเทียมที่ทำจากข้าวโพดจีเอ็มโอ มันจะเกิดอะไร? ถ้าคนไทยเป็นโรคภูมิแพ้มากขึ้น เหมือนฝั่งอเมริกา หรือออกลูกมามีสามขา สี่ขา เห็นกันชัดๆ นะ เดี๋ยวนี้เด็กหญิงวัยแปดขวบ มีเม้นส์กันแล้ว ใครรับผิดชอบชีวิตเรา?! มีเหตุผลอะไรที่จะเอาชีวิตเดียวของเราไปเป็นหนูทดลองเพื่อความมั่งคั่งของคนพวกนี้ ......... เมื่อพูดจบก็เดินออกหน้าต่างบ้านดินไปเลย (แกไปทำบุญที่วัดต่อ) ปล่อยให้ฉันได้นั่งคิดทบทวน ส่งที่แกทิ้งไว้อยู่นาน วันนึงเรากินอะไรเข้าไปบ้าง? ฉันชอบกินส้มมาก รสชาติเมื่อ 10 ปีที่แล้ว จะอมเปรี้ยวอมหวาน แม่บอกว่าเลือกผิวที่กระดำกระด่าง จะหวานเป็นพิเศษ เอาเปลือกบางนะ เนื้อจะเยอะดี ผลมันมีขนาดต่างกันไปตามสภาพ แต่มาวันนี้ ส้มผลสีทองสุกปลั่ง พ่นขี้ผึ้งจนมันวาว ผลโต เท่าๆกัน ราวกับถูกคัดมาทุกผล เปลือกหนา รสชาติ กลับจืด แกะเนื้อมาดู มันยังไม่สุขเลย ด้านๆ ขาวๆ ราคาก็แพงหูฉี่ แล้วที่เรากินพืชตัดแต่งพันธุ์กรรมกันทุกๆ วัน วันข้างหน้า ฉันจะเหมือนพืชพวกนั้นมั้ย? นะ โตเร็ว แต่อ่อนแอ เป็นหมัน และอายุสั้น ......... การหาเงินแยะๆ มันเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตจริงหรอ? สิ่งที่เคยเชื่อมาตลอดว่า หาเงินได้มากเท่าไหร่ชีวิต จะมีความสุขสบายเท่านั้น มัน ผิด!! อาหารต่างหากที่ทำให้เอาอยู่ได้ ถึงแม้ราคาพืชผักปลอดสารพิษ มันออกจะราคาสูง จำนวนก็น้อย แต่มันก็ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว ของเกษตรกรนะ มันมีเหตุ ปล.โปรดติดตามตอนต่อไปที่นี่เร็วๆนี้ ............................................................................... เจ้าหญิง

March, 2009 9:56 PM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

View more entries

aвσüт мє