10 มกราคม 2552
สิ่งที่ไม่ได้คาดหวัง มักเกิดขึ้นได้เสมอ
บอกไม่ได้หรอกว่า เมื่อไหร่?
อีกครั้งกับการออนทัวร์ของสองพี่น้อง โชติกุล
มีโทรศัพท์ ดังขึ้นก่อนไปดูคอนเสิร์ต แค่วันเดียว
พรุ่งนี้ว่างมั้ย สัก 6 โมงเย็นน่ะ ?
เปิดตารางนัดหมายดู ปรากฏว่าโล่งโจ้ง
เซเยสเลย ยังไม่รู้ว่าจะชวนไปไหนด้วยซ้ำ ใจง่ายมะ
คู่สนทนา บอกว่าไปดูคอนเสิร์ตกัน
โอ้ว... รีบกรูไปที่ตู้เสื้อผ้า งัดแซกดำที่ไม่ค่อยได้ใส่มาเป็นแรมปี ออกมาปัดฝุ่นใหม่
หน้างาน คนเดินยุบยับราวกับกำลังอยู่ใน กองทัพมด
แถมยังต่อผิดแถวอีกต่างหาก เง้ยยย
เจ้าหน้าเชิญให้ไปเข้าคิวใหม่ ที่หน้าฮอล์เลยค่ะ
เก็กซิม อุส่าห์ รอเป็นชั่วโมงต้องไปต่อแถวใหม่
หารู้ไม่ว่าตั๋วในมือมันไม่ธรรมดา
พอเข้าไปในฮอล์ได้พึ่งรู้ว่า ที่นั่ง VIP ครับพี่น้อง
เดินหันหน้าเข้าเวที ที่นั่งอยู่ ด้านซ้ายมือค่ะ
ติดขอบเลย
โอ้ว เห็นหน้านักร้องได้แจ๋วแหว๋ว คือ ถ้านั่งตรงกลางเลย
ต้องแหง๋นหน้ามอง เพราะเวทีสูงกว่าที่นั่ง
ไอ้ที่เรานั่ง ไม่ต้องชะเง้อให้เมื่อยคอ
พี่ป้อม ก็�้ยังไงไม่�B8�ี่รอโอกาสอยู่แล้ว เลยเอื้อมมือคว้าปิ๊กได้แบบ ชิว ชิว
ไม่ต้องกระโดดให้เสียเหงื่อมากนัก หุหุ
ผู้ชายคนข้างๆ มองแบบค้อนใส่ คงคิดอ่ะว่า อีนี่โผล่มาจากไหน?
กรูทุ่มเทแทบตาย จู่ๆ มาคว้าไปฉิบ
แถม พอเค้าค้อนปุ๊บ ดิฉันยังยิ้มกรุ้มกริ่มใส่อีกแนะ มันก็น่าอยู่อ่ะนะ
แดนซ์สักพัก การ์ด ตัวอย่างเบิ้มเข้ามาต้อนคนดู ไม่ให้เข้าใกล้เวที (คิดว่าคงกลัวคนปีนขึ้นไป แกเลยมาต้อนเข้าคอก)
ขณะกำลังเล่นเพลง สายล่อฟ้า อีฉันก็เมามัน กับการ โยกหัว การ์ดก็เดินเข้ามาเรียก หนูๆที่นั่งอยู่ตรงไหน ไม่สนใจครับพี่น้อง
จนโดนสะกิดเลยค่า หันหน้าไปมอง
การ์ดบอกว่า เก้าอี้อยู่ตรงไหน เดี๋ยวไปส่ง!!!
(เพื่อนแซว สงสัยจะคิดว่ามึงเป็นเด็กมัธยม) เอี๊ยยยยย กรูไม่ใช่เด็กแล้นนะโว้ย
หลายครั้งแล้วเนี่ย ล่าสุดเอาเช็คที่ลูกค้าสั่งจ่าย ไปขึ้น เดินไปกับป๋า พนักงานถามว่า มาจ่ายค่าเทอมหรอคะ ผ่าง!!
เลยตอบ ค่ะมาจ่ายค่าเทอม นั่งอยู่ตรงไหน ไม่สนใจครับพี่น้อง
จนโดนสะกิดเลยค่า หันหน้าไปมอง
การ์ดบอกว่า เก้าอี้อยู่ตรงไหน เดี๋ยวไปส่ง!!!
(เพื่อนแซว สงสัยจะคิดว่ามึงเป็นเด็กมัธยม) เอี๊ยยยยย กรูไม่ใช่เด็กแล้นนะโว้ย
หลายครั้งแล้วเนี่ย ล่าสุดเอาเช็คที่ลูกค้าสั่งจ่าย ไปขึ้น เดินไปกับป๋า พนักงานถามว่า มาจ่ายค่าเทอมหรอคะ ผ่าง!!
เลยตอบ ค่ะ มาจ่ายค่าเทอม? จะตอบอย่างอื่นก็เกรงใจ
พี่ป้อม พี่โต๊ะ ชอบนอกรอบ
คือ งี้ค่ะ คอนเสิร์ตแกมีสไลด์ฉายทั้งซ้ายขวา แล้วจะขึ้นซับไตเติ้ล ให้ผู้ชมอ%0��ตอบ ค่ะ มาจ่ายค่าเทอม? จะตอบอย่างอื่นก็เกรงใจ
พี่ป้อม พี่โต๊ะ ชอบนอกรอบ
คือ งี้ค่ะ คอนเสิร์ตแกมีสไลด์ฉายทั้งซ้ายขวา แล้วจะขึ้นซับไตเติ้ล ให้ผู้ชมอ่านเนื้อ แบบนี้อ่ะ
ถ้าเพลงไหนไม่มีในริส ก็แปลว่าแกเล่นสด
จู่ๆ ก็นึกอยากเล่น Jingle Bell ก็เล่น ปุ๊บปับ ทำน่ารักซะงั้น
ถ้านึกภาพกันไม่ออก ลองคิดถึงพี่ปั๋งพากท์ เทเลทัปบี้แทน
(สุเมท แอนเดอะ ปั๋ง) อารมณ์เดียวกัน คิขุ สุดๆ
ศิลปินนี่ คาดเดาอารมณ์ไม่ได้จริงๆ
พี่ป้อมขึ้นคอนเสิร์ตที่ไร จะมี วลีติดปากว่า โย่ว โยว
โยว โย่ว ที คนดูนั่งไม่ติดเก้าอี้สักราย อันนี้มีภาพยืนยัน คลิกเลยค่า เก้าสีฟ้านี่ใช่ว่าไม่มีคนนั่งนะคะ พอพี่ป้อม โยว โย่ว ผู้ชมก็จะลุกขึ้นมาแดนซ์กันกระจาย
คนที่มาชมคอนเสิร์ตมีหลายเจเนอเรชั่นมาก ตั้งแต่ อาม่า อาอึ้ม
อากู๋ อาหมวย อาตี๋ สัก 9 ขวบได้ พากันมาเย้วๆ เห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้
สงสัยหม่าม้า จะให้ ฟังเพลง ตั้งแต่อุ้มท้องแน่เลย ตัวนิดเดียวร้องได้หมด ตอนอัสนี วสันต์ ออกเทป คาดว่าคงเกิดไม่ทัน
อาอึ้มแกว่งสติ๊ก (แท่งไฟสีอ่ะใช้เรียกร้องความสนใจ จากสายตา) เห็นแล้วอยากได้มั่ง
คอนเสิร์ตจบลง นักดนตรี และคอรัส เดินกลับไปหลังเวที แต่มีพี่ป้อมเห็นผู้ชมอยากฟังอีกเลยแถม ขอบคุณแฟนๆ จนคนกรี๊ดลั่นฮอล์
พี่ป้อม พี่โต๊ะทุ่มเท และใส่ใจ ในการทำงานมาก ก็ไม่แปลกหรอกที่คนหลากอายุจะมารวมตัวกันทุกครั้งที่แกขึ้นคอนเสิร์ต จนแน่นขนัดทุกรอบ
แล้วแบบนี้จะไม่ยินยอม มอบหัวใจ ให้พี่ป้อม พี่โต๊ะได้ยังไงละคะ
ปล.ประมวลภาพ เน่าจากมือถือเพิ่มเติม คลิกตรงนี้ค่า
เจ้าหญิง